ความปวด

ไอบูโพรเฟน — มีฤทธิ์ระงับปวด ลดไข้ และต้านการอักเสบ ฉลากที่เลือกระบุว่ายังไม่เข้าใจกลไกอย่างครบถ้วน และอาจเกี่ยวข้องกับการยับยั้งการสังเคราะห์พรอสตาแกลนดิน

ไฮโดรโคโดน / อะเซตามิโนเฟน — ไฮโดรโคโดนเป็นตัวกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ โดยมีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในระดับสัมพัทธ์ แม้ฤทธิ์ระงับปวดจะไม่มีเพดานที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) จำกัดขนาดยา อะเซตามิโนเฟนมีฤทธิ์ระงับปวดแยกต่างหากซึ่งเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับวิถีในระบบประสาทส่วนกลาง แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด

ออกซีโคโดน — สารกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ มีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในเชิงสัมพัทธ์และมีฤทธิ์ระงับปวด แม้ไม่มีเพดานฤทธิ์ระงับปวดที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลางจำกัดขนาดยา

แอสไพริน — ยับยั้งการสร้างพรอสตาแกลนดินและการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือดโดยอะเซทิเลชันของไซโคลออกซีจีเนส การยับยั้ง COX-1 ในเกล็ดเลือดอย่างไม่ผันกลับช่วยลดการสร้างทรอมบอกเซน A2

ทรามาดอล — จับกับตัวรับมิวโอปิออยด์และยับยั้งการเก็บกลับของนอร์เอพิเนฟรินกับเซโรโทนินอย่างอ่อน เมแทบอไลต์ M1 เป็นมิวอะโกนิสต์ที่มีฤทธิ์แรงกว่า

พาราเซตามอล (อะเซตามิโนเฟน) — ยังไม่ทราบกลไกที่แน่นอน เชื่อว่าฤทธิ์แก้ปวดและลดไข้เกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ในระบบประสาทส่วนกลางเป็นหลัก

นาพรอกเซน — มีฤทธิ์ระงับปวด ต้านการอักเสบ และลดไข้ กลไกยังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เกี่ยวข้องกับการยับยั้ง COX-1 และ COX-2; การลดการสร้างพรอสตาแกลนดินอาจมีส่วนร่วม

ออกซีโคโดน / อะเซตามิโนเฟน — ออกซีโคโดนเป็นตัวกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์ชนิดสมบูรณ์ที่เลือกจับตัวรับมิวค่อนข้างจำเพาะ ฤทธิ์แก้ปวดเกี่ยวข้องกับตัวรับโอปิออยด์ในระบบประสาทส่วนกลาง แม้ฤทธิ์แก้ปวดไม่มีเพดานคงที่ แต่ขนาดยาทางคลินิกถูกจำกัดด้วยความเป็นพิษ รวมถึงการกดการหายใจและระบบประสาทส่วนกลาง กลไกแก้ปวดของอะเซตามิโนเฟนยังไม่เป็นที่ยืนยัน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ที่ส่วนกลาง

เซลีคอกซิบ — มีฤทธิ์ระงับปวด ต้านการอักเสบ และลดไข้ เชื่อว่ากลไกเกี่ยวข้องกับการลดการสังเคราะห์พรอสตาแกลนดิน โดยหลักผ่านการยับยั้ง COX-2

ไดโคลฟีแนค — มีฤทธิ์ระงับปวด ต้านการอักเสบ และลดไข้ กลไกยังไม่เป็นที่เข้าใจทั้งหมด แต่เกี่ยวข้องกับการยับยั้ง COX-1/COX-2 และการลดการสังเคราะห์พรอสตาแกลนดิน

ไดโคลฟีแนค — กลไกยังไม่เป็นที่เข้าใจทั้งหมด แต่เกี่ยวข้องกับการยับยั้ง COX-1 และ COX-2 ไดโคลฟีแนคยับยั้งการสังเคราะห์พรอสตาแกลนดินในหลอดทดลอง (in vitro) การลดลงของพรอสตาแกลนดินส่วนปลายอาจมีส่วนต่อฤทธิ์ระงับปวดและต้านการอักเสบ

พาราเซตามอล / โคเดอีน — โคเดอีนเป็นยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์ชนิดมิว โดยมีความชอบจับกับตัวรับน้อยกว่ามอร์ฟีน การเปลี่ยนเป็นมอร์ฟีนอาจอธิบายฤทธิ์บรรเทาปวดได้ แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด กลไกบรรเทาปวดของพาราเซตามอลยังไม่เป็นที่ยืนยัน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ที่ระบบประสาทส่วนกลาง

บิวทัลบิทาล / พาราเซตามอล / คาเฟอีน — ยาผสมสูตรคงที่สำหรับอาการปวดศีรษะจากความตึงเครียด บทบาทของแต่ละส่วนประกอบยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างสมบูรณ์

มอร์ฟีน — ยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์เต็มรูปแบบที่ค่อนข้างจำเพาะต่อตัวรับมิว ฤทธิ์ระงับปวดไม่มีเพดาน แต่การกดการหายใจและระบบประสาทส่วนกลางจำกัดขนาดยา กลไกการระงับปวดที่แน่ชัดยังไม่ทราบ

คีโตโรแลค — ยาแก้ปวดกลุ่มต้านการอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ ซึ่งยังเข้าใจกลไกการออกฤทธิ์ไม่สมบูรณ์ และอาจเกี่ยวข้องกับการยับยั้งเอนไซม์สังเคราะห์พรอสตาแกลนดิน

ลิโดเคน — ยาชาเฉพาะที่กลุ่มเอไมด์ ซึ่งมีการเสนอว่าทำให้เยื่อหุ้มเซลล์ประสาทคงตัวโดยยับยั้งการไหลของไอออนที่จำเป็นต่อการเริ่มต้นและการนำกระแสประสาท

สรุปแต่ละข้อคือบรรทัดกลไกการออกฤทธิ์จากบัตรทบทวนของยานั้น

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

บัตรที่ใช้ถ้อยคำคำเตือนกรอบดำเหมือนกัน: นาพรอกเซน, เซลีคอกซิบ

จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

ความปวด

กลุ่มยาในระบบร่างกายนี้

ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์

ยาแก้ปวดโอปิออยด์

ยาแต่ละตัวออกฤทธิ์อย่างไร

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

ใช้สำหรับ

ผลข้างเคียงที่พบบ่อย

ปฏิกิริยาระหว่างยา

คำเตือนกรอบดำ