พาราเซตามอล / โคเดอีน: ฤทธิ์และคำเตือน
เรียนรู้ฤทธิ์บรรเทาปวดของพาราเซตามอลร่วมกับโคเดอีน การใช้เมื่อยาโอปิออยด์เหมาะสม และความเสี่ยงต่อการหายใจ ตับ และเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี
- ชื่อสามัญ?
- พาราเซตามอล / โคเดอีน
- กลุ่มยา?
- ยาผสมระหว่างยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์และยาแก้ปวดที่ไม่ใช่โอปิออยด์
- กลไกการออกฤทธิ์
- โคเดอีนเป็นยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์ชนิดมิว โดยมีความชอบจับกับตัวรับน้อยกว่ามอร์ฟีน การเปลี่ยนเป็นมอร์ฟีนอาจอธิบายฤทธิ์บรรเทาปวดได้ แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด กลไกบรรเทาปวดของพาราเซตามอลยังไม่เป็นที่ยืนยัน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ที่ระบบประสาทส่วนกลาง
- ใช้สำหรับ
- อาการปวดระดับเล็กน้อยถึงปานกลางเมื่อเหมาะสมที่จะใช้ยาโอปิออยด์และการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ
- ผลข้างเคียงที่พบบ่อย
- ง่วงซึม; รู้สึกหัวเบา / เวียนศีรษะ; คลื่นไส้ / อาเจียน; หายใจลำบาก; ท้องผูก
- คำเตือนกรอบดำ
- ความเสี่ยงรวมถึงการติดยา การใช้ในทางที่ผิดและการใช้ผิดวิธี ภาวะกดการหายใจถึงแก่ชีวิต การกลืนโดยไม่ตั้งใจถึงแก่ชีวิตหรือความผิดพลาดในการให้ยาตามหน่วย mg/mL การใช้ร่วมกับยากดระบบประสาทส่วนกลาง กลุ่มอาการถอนโอปิออยด์ในทารกแรกเกิด และอันตรกิริยาผ่าน CYP ที่ซับซ้อน โคเดอีนอาจทำให้เกิดภาวะกดการหายใจถึงแก่ชีวิตในเด็ก และห้ามใช้ในเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี หรือต่ำกว่า 18 ปีหลังผ่าตัดต่อมทอนซิล/ต่อมอะดีนอยด์ พาราเซตามอลอาจทำให้ตับวายเฉียบพลัน โดยเฉพาะเมื่อขนาดยารวมสูงเกินไปหรือใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีพาราเซตามอลหลายชนิด
- คำเตือน
- ห้ามใช้ในเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี; ภาวะกดการหายใจอย่างมีนัยสำคัญเป็นข้อห้ามใช้; ห้ามใช้บรรเทาปวดหลังผ่าตัดในเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีหลังผ่าตัดต่อมทอนซิลหรือต่อมอะดีนอยด์
- ปฏิกิริยาระหว่างยา
- ยายับยั้ง CYP2D6; ยายับยั้ง CYP3A4; ยากลุ่มเบนโซไดอะซีพีน / ยากดระบบประสาทส่วนกลางอื่น
กลุ่มยา: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
เปิดแหล่งข้อมูล ↗วันที่เอกสาร: 20260225 · ใช้เพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช้ตัดสินใจทางคลินิก ข้อมูลผลิตภัณฑ์และชื่อการค้าอ้างอิงสหรัฐอเมริกา โปรดตรวจสอบแหล่งข้อมูลฉบับปัจจุบันเสมอ
วันที่ตรวจสอบแหล่งข้อมูล: 2026-10-21. มีการเทียบเอกสารต้นทางและบางช่องข้อมูลแล้ว แต่บัตรคำทั้งใบยังไม่ผ่านการทบทวนทางคลินิกโดยอิสระ
การออกเสียง
Acetaminophen: a-seet-a-MIN-oh-fen · Codeine: KOE-deen
การออกเสียงเป็นแบบภาษาอังกฤษอเมริกันของชื่อสามัญ
เทียบกับบัตรที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: ไฮโดรโคโดนเป็นตัวกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ โดยมีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในระดับสัมพัทธ์ แม้ฤทธิ์ระงับปวดจะไม่มีเพดานที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) จำกัดขนาดยา อะเซตามิโนเฟนมีฤทธิ์ระงับปวดแยกต่างหากซึ่งเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับวิถีในระบบประสาทส่วนกลาง แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด
มีในทั้งสองบัตร: คำเตือน — ภาวะกดการหายใจอย่างมีนัยสำคัญเป็นข้อห้ามใช้ · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ยายับยั้ง CYP3A4
มีเฉพาะในบัตร ไฮโดรโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: ใช้สำหรับ — อาการปวดรุนแรงพอที่จะต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — รู้สึกหน้ามืด; เวียนศีรษะ; ภาวะสงบประสาท; คลื่นไส้; อาเจียน · คำเตือน — โรคหืดหลอดลมเฉียบพลันหรือรุนแรงในสถานที่ไม่มีการเฝ้าติดตามหรือไม่มีอุปกรณ์กู้ชีพเป็นข้อห้ามใช้; ภาวะอุดตันทางเดินอาหารที่ทราบหรือสงสัย รวมถึงลำไส้ไม่เคลื่อนไหว เป็นข้อห้ามใช้ · ปฏิกิริยาระหว่างยา — เบนโซไดอะซีพีน / สารกด CNS
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: สารกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ มีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในเชิงสัมพัทธ์และมีฤทธิ์ระงับปวด แม้ไม่มีเพดานฤทธิ์ระงับปวดที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลางจำกัดขนาดยา
มีในทั้งสองบัตร: ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — ท้องผูก · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ยายับยั้ง CYP3A4
มีเฉพาะในบัตร ออกซีโคโดน: ใช้สำหรับ — อาการปวดในผู้ใหญ่ที่รุนแรงจนต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — คลื่นไส้; อาเจียน; ปวดศีรษะ; คัน · คำเตือน — ภาวะไวต่อความเจ็บปวดมากขึ้นจากโอปิออยด์; ภาวะต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ; ความดันโลหิตต่ำรุนแรง · ปฏิกิริยาระหว่างยา — เบนโซไดอะซีพีน / สารกดระบบประสาทส่วนกลาง
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: จับกับตัวรับมิวโอปิออยด์และยับยั้งการเก็บกลับของนอร์เอพิเนฟรินกับเซโรโทนินอย่างอ่อน เมแทบอไลต์ M1 เป็นมิวอะโกนิสต์ที่มีฤทธิ์แรงกว่า
มีในทั้งสองบัตร: ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — ท้องผูก · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ยายับยั้ง CYP2D6
มีเฉพาะในบัตร ทรามาดอล: ใช้สำหรับ — อาการปวดรุนแรงและต่อเนื่องในผู้ใหญ่ที่ต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อทางเลือกอื่นรวมถึงโอปิออยด์ชนิดปลดปล่อยทันทีไม่สามารถควบคุมอาการได้เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — เวียนศีรษะ; คลื่นไส้; ปวดศีรษะ; ง่วงซึม · คำเตือน — กลุ่มอาการเซโรโทนิน; เสี่ยงต่ออาการชักเพิ่มขึ้น; ห้ามใช้ในเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี; รูปแบบปลดปล่อยยานานนี้ไม่ได้ใช้บรรเทาปวดเฉพาะเมื่อจำเป็น · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ยาที่ออกฤทธิ์ต่อเซโรโทนิน ตัวยับยั้ง MAO; เบนโซไดอะซีพีน / สารกดระบบประสาทส่วนกลาง
จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
คำเตือนกรอบดำบนบัตรที่เกี่ยวข้อง
ไฮโดรโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: อาจเกิดการเสพติดโอปิออยด์ การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่ถึงแก่ชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดจากการกลืนโดยไม่ตั้งใจ การใช้ร่วมกับเบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกด CNS อื่นอาจทำให้โคม่าหรือเสียชีวิต ปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับ CYP3A4 อาจเพิ่มการได้รับโอปิออยด์ของร่างกาย การใช้เป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยาที่เป็นอันตรายถึงชีวิต อะเซตามิโนเฟนอาจทำให้ตับวายเฉียบพลันรวมถึงเสียชีวิต โดยเฉพาะเมื่อได้รับรวมมากเกินไปหรือใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีอะเซตามิโนเฟนหลายชนิด
ออกซีโคโดน: ความเสี่ยงรวมถึงการเสพติด การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่ทำให้เสียชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดจากการกลืนโดยไม่ตั้งใจ การใช้เบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกดระบบประสาทส่วนกลางอื่นร่วมกับออกซีโคโดนอาจทำให้ง่วงซึมอย่างมาก โคม่า หรือเสียชีวิต การใช้เป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยาที่เป็นอันตรายถึงชีวิต ยายับยั้ง CYP3A4 หรือการหยุดยากระตุ้น CYP3A4 อาจเพิ่มการได้รับออกซีโคโดนในร่างกายและความเสี่ยงต่อการได้รับยาเกินขนาด
ทรามาดอล: อาจเกิดการเสพติด การใช้ผิด การกดการหายใจถึงชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจ ต้องกลืนยาเม็ดชนิดปลดปล่อยยานานทั้งเม็ดเพื่อหลีกเลี่ยงการได้รับยาที่อาจถึงชีวิต เบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกดระบบประสาทส่วนกลางอื่นอาจทำให้โคม่าหรือเสียชีวิต การได้รับยาเป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยา ห้ามใช้ในผู้มีอายุต่ำกว่า 12 ปี และผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปีหลังผ่าตัดต่อมทอนซิลหรือต่อมอะดีนอยด์ ปฏิกิริยาผ่าน CYP3A4/CYP2D6 อาจเปลี่ยนระดับการได้รับทรามาดอลและเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์
ออกซีโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: ความเสี่ยงได้แก่ การเสพติด การใช้ในทางที่ผิด การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่เป็นอันตรายถึงชีวิต และการกลืนโดยไม่ตั้งใจจนเสียชีวิต การใช้ร่วมกับเบนโซไดอะซีพีนหรือสารกด CNS อื่นอาจทำให้ง่วงซึมลึก โคม่า หรือเสียชีวิต การได้รับยานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนโอปิออยด์ อันตรกิริยาผ่าน CYP3A4 อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการกดการหายใจจนเสียชีวิต อะเซตามิโนเฟนอาจทำให้ตับวายเฉียบพลัน ต้องปลูกถ่ายตับ หรือเสียชีวิต ซึ่งมักเกิดจากการได้รับยามากเกินไปหรือใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีอะเซตามิโนเฟนซ้ำซ้อนหลายชนิด