มอร์ฟีน: การออกฤทธิ์ การใช้ และคำเตือน
เรียนรู้การออกฤทธิ์ของมอร์ฟีนต่อตัวรับมิว การใช้ในอาการปวดรุนแรงของผู้ใหญ่ และความเสี่ยงต่อการเสพติดและการกดการหายใจ
- ชื่อสามัญ?
- มอร์ฟีน
- กลุ่มยา?
- ยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์
- กลไกการออกฤทธิ์
- ยากระตุ้นตัวรับโอปิออยด์เต็มรูปแบบที่ค่อนข้างจำเพาะต่อตัวรับมิว ฤทธิ์ระงับปวดไม่มีเพดาน แต่การกดการหายใจและระบบประสาทส่วนกลางจำกัดขนาดยา กลไกการระงับปวดที่แน่ชัดยังไม่ทราบ
- ใช้สำหรับ
- อาการปวดที่รุนแรงจนต้องใช้โอปิออยด์ในผู้ใหญ่ เมื่อการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ สำหรับยาฉีดที่อ้างถึง
- ผลข้างเคียงที่พบบ่อย
- ง่วงซึม; คลื่นไส้; อาเจียน; ท้องผูก; เหงื่อออกมาก
- คำเตือนกรอบดำ
- การเสพติด การใช้ในทางที่ผิด และการใช้ผิดวิธีอาจนำไปสู่การใช้ยาเกินขนาดและการเสียชีวิต อาจเกิดการกดการหายใจที่เป็นอันตรายถึงชีวิต การใช้ร่วมกับเบนโซไดอะซีปีนหรือยากดระบบประสาทส่วนกลางอื่นอาจทำให้ง่วงซึมอย่างรุนแรง โคม่า และเสียชีวิต การใช้เป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดเกิดกลุ่มอาการถอนโอปิออยด์ที่เป็นอันตรายถึงชีวิต
- คำเตือน
- การกดการหายใจ; ภาวะต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ; ทางเดินอาหารอุดตัน / ลำไส้หยุดเคลื่อนไหว (ห้ามใช้)
- ปฏิกิริยาระหว่างยา
- เบนโซไดอะซีปีน / ยากดระบบประสาทส่วนกลาง; ยาที่มีฤทธิ์ต่อเซโรโทนิน
คำถามชื่อการค้าใช้เฉพาะคู่ชื่อที่ตรวจสอบได้จากแหล่งข้อมูลผลิตภัณฑ์ที่ลิงก์ไว้ คู่ชื่อที่ยังไม่ได้ยืนยันจะไม่รวมอยู่ในคำถามเหล่านี้ ส่วนเนื้อหาการเรียนอื่นยังใช้งานได้
กลุ่มยา: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
เปิดแหล่งข้อมูล ↗วันที่เอกสาร: 20260831 · ใช้เพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช้ตัดสินใจทางคลินิก ข้อมูลผลิตภัณฑ์และชื่อการค้าอ้างอิงสหรัฐอเมริกา โปรดตรวจสอบแหล่งข้อมูลฉบับปัจจุบันเสมอ
วันที่ตรวจสอบแหล่งข้อมูล: 2026-10-21. มีการเทียบเอกสารต้นทางและบางช่องข้อมูลแล้ว แต่บัตรคำทั้งใบยังไม่ผ่านการทบทวนทางคลินิกโดยอิสระ
การออกเสียง
Morphine: MOR-feen
การออกเสียงเป็นแบบภาษาอังกฤษอเมริกันของชื่อสามัญ
เทียบกับบัตรที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: สารกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ มีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในเชิงสัมพัทธ์และมีฤทธิ์ระงับปวด แม้ไม่มีเพดานฤทธิ์ระงับปวดที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลางจำกัดขนาดยา
มีในทั้งสองบัตร: ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — คลื่นไส้; อาเจียน; ท้องผูก · คำเตือน — ภาวะต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ · ปฏิกิริยาระหว่างยา — เบนโซไดอะซีปีน / ยากดระบบประสาทส่วนกลาง
มีเฉพาะในบัตร ออกซีโคโดน: ใช้สำหรับ — อาการปวดในผู้ใหญ่ที่รุนแรงจนต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — ปวดศีรษะ; คัน · คำเตือน — ภาวะไวต่อความเจ็บปวดมากขึ้นจากโอปิออยด์; ความดันโลหิตต่ำรุนแรง · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ยายับยั้ง CYP3A4
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: ไฮโดรโคโดนเป็นตัวกระตุ้นตัวรับโอปิออยด์แบบเต็มที่ โดยมีความเลือกจำเพาะต่อตัวรับมิวในระดับสัมพัทธ์ แม้ฤทธิ์ระงับปวดจะไม่มีเพดานที่กำหนดไว้ แต่ผลไม่พึงประสงค์ต่อการหายใจและระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) จำกัดขนาดยา อะเซตามิโนเฟนมีฤทธิ์ระงับปวดแยกต่างหากซึ่งเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับวิถีในระบบประสาทส่วนกลาง แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด
มีในทั้งสองบัตร: ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — ง่วงซึม; คลื่นไส้; อาเจียน · ปฏิกิริยาระหว่างยา — เบนโซไดอะซีปีน / ยากดระบบประสาทส่วนกลาง
มีเฉพาะในบัตร ไฮโดรโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: ใช้สำหรับ — อาการปวดรุนแรงพอที่จะต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อการรักษาทางเลือกอื่นไม่เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — รู้สึกหน้ามืด; เวียนศีรษะ · คำเตือน — การกดการหายใจอย่างมีนัยสำคัญเป็นข้อห้ามใช้; โรคหืดหลอดลมเฉียบพลันหรือรุนแรงในสถานที่ไม่มีการเฝ้าติดตามหรือไม่มีอุปกรณ์กู้ชีพเป็นข้อห้ามใช้; ภาวะอุดตันทางเดินอาหารที่ทราบหรือสงสัย รวมถึงลำไส้ไม่เคลื่อนไหว เป็นข้อห้ามใช้ · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ตัวยับยั้ง CYP3A4
กลุ่มยาเดียวกัน: ยาแก้ปวดโอปิออยด์
กลไกการออกฤทธิ์: จับกับตัวรับมิวโอปิออยด์และยับยั้งการเก็บกลับของนอร์เอพิเนฟรินกับเซโรโทนินอย่างอ่อน เมแทบอไลต์ M1 เป็นมิวอะโกนิสต์ที่มีฤทธิ์แรงกว่า
มีในทั้งสองบัตร: ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — คลื่นไส้; ท้องผูก · ปฏิกิริยาระหว่างยา — เบนโซไดอะซีปีน / ยากดระบบประสาทส่วนกลาง
มีเฉพาะในบัตร ทรามาดอล: ใช้สำหรับ — อาการปวดรุนแรงและต่อเนื่องในผู้ใหญ่ที่ต้องใช้โอปิออยด์ เมื่อทางเลือกอื่นรวมถึงโอปิออยด์ชนิดปลดปล่อยทันทีไม่สามารถควบคุมอาการได้เพียงพอ · ผลข้างเคียงที่พบบ่อย — เวียนศีรษะ; ปวดศีรษะ; ง่วงซึม · คำเตือน — กลุ่มอาการเซโรโทนิน; เสี่ยงต่ออาการชักเพิ่มขึ้น; ห้ามใช้ในเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี; รูปแบบปลดปล่อยยานานนี้ไม่ได้ใช้บรรเทาปวดเฉพาะเมื่อจำเป็น · ปฏิกิริยาระหว่างยา — ตัวยับยั้ง CYP2D6; ยาที่ออกฤทธิ์ต่อเซโรโทนิน ตัวยับยั้ง MAO
จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
คำเตือนกรอบดำบนบัตรที่เกี่ยวข้อง
ไฮโดรโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: อาจเกิดการเสพติดโอปิออยด์ การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่ถึงแก่ชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดจากการกลืนโดยไม่ตั้งใจ การใช้ร่วมกับเบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกด CNS อื่นอาจทำให้โคม่าหรือเสียชีวิต ปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับ CYP3A4 อาจเพิ่มการได้รับโอปิออยด์ของร่างกาย การใช้เป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยาที่เป็นอันตรายถึงชีวิต อะเซตามิโนเฟนอาจทำให้ตับวายเฉียบพลันรวมถึงเสียชีวิต โดยเฉพาะเมื่อได้รับรวมมากเกินไปหรือใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีอะเซตามิโนเฟนหลายชนิด
ออกซีโคโดน: ความเสี่ยงรวมถึงการเสพติด การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่ทำให้เสียชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดจากการกลืนโดยไม่ตั้งใจ การใช้เบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกดระบบประสาทส่วนกลางอื่นร่วมกับออกซีโคโดนอาจทำให้ง่วงซึมอย่างมาก โคม่า หรือเสียชีวิต การใช้เป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยาที่เป็นอันตรายถึงชีวิต ยายับยั้ง CYP3A4 หรือการหยุดยากระตุ้น CYP3A4 อาจเพิ่มการได้รับออกซีโคโดนในร่างกายและความเสี่ยงต่อการได้รับยาเกินขนาด
ทรามาดอล: อาจเกิดการเสพติด การใช้ผิด การกดการหายใจถึงชีวิต และการได้รับยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจ ต้องกลืนยาเม็ดชนิดปลดปล่อยยานานทั้งเม็ดเพื่อหลีกเลี่ยงการได้รับยาที่อาจถึงชีวิต เบนโซไดอะซีพีน แอลกอฮอล์ หรือสารกดระบบประสาทส่วนกลางอื่นอาจทำให้โคม่าหรือเสียชีวิต การได้รับยาเป็นเวลานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนยา ห้ามใช้ในผู้มีอายุต่ำกว่า 12 ปี และผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปีหลังผ่าตัดต่อมทอนซิลหรือต่อมอะดีนอยด์ ปฏิกิริยาผ่าน CYP3A4/CYP2D6 อาจเปลี่ยนระดับการได้รับทรามาดอลและเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์
ออกซีโคโดน / อะเซตามิโนเฟน: ความเสี่ยงได้แก่ การเสพติด การใช้ในทางที่ผิด การใช้ผิดวิธี การกดการหายใจที่เป็นอันตรายถึงชีวิต และการกลืนโดยไม่ตั้งใจจนเสียชีวิต การใช้ร่วมกับเบนโซไดอะซีพีนหรือสารกด CNS อื่นอาจทำให้ง่วงซึมลึก โคม่า หรือเสียชีวิต การได้รับยานานระหว่างตั้งครรภ์อาจทำให้ทารกแรกเกิดมีอาการถอนโอปิออยด์ อันตรกิริยาผ่าน CYP3A4 อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการกดการหายใจจนเสียชีวิต อะเซตามิโนเฟนอาจทำให้ตับวายเฉียบพลัน ต้องปลูกถ่ายตับ หรือเสียชีวิต ซึ่งมักเกิดจากการได้รับยามากเกินไปหรือใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีอะเซตามิโนเฟนซ้ำซ้อนหลายชนิด