โรคติดเชื้อ

อะม็อกซีซิลลิน / คลาวูลาเนต — อะม็อกซีซิลลินมีฤทธิ์ฆ่าแบคทีเรียที่ไวต่อยา คลาวูลาเนตทำให้เบตาแลคทาเมสบางชนิดหมดฤทธิ์ ปกป้องอะม็อกซีซิลลินจากเอนไซม์เหล่านั้นและขยายขอบเขตการต้านแบคทีเรีย

ดอกซีไซคลีน — จับกับหน่วยย่อย 30S ของไรโบโซมและยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรีย ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียแกรมบวกและแกรมลบ

เซฟาเลกซิน — รบกวนการสังเคราะห์ผนังเซลล์แบคทีเรีย ทำให้มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อที่ไวต่อยา

เนอร์มาเทรลเวียร์ / ริโทนาเวียร์ — เนอร์มาเทรลเวียร์ยับยั้งโปรตีเอสหลักของ SARS-CoV-2 (3CLpro); ริโทนาเวียร์ยับยั้งเมแทบอลิซึมของเนอร์มาเทรลเวียร์ผ่าน CYP3A ทำให้ระดับยาสูงขึ้น

ซัลฟาเมทอกซาโซล / ไตรเมโทพริม — ยับยั้งขั้นตอนต่อเนื่องในวิถีโฟเลตของแบคทีเรีย: ซัลฟาเมทอกซาโซลแข่งขันกับ PABA เพื่อยับยั้งการสังเคราะห์กรดไดไฮโดรโฟลิก ส่วนไตรเมโทพริมยับยั้งไดไฮโดรโฟเลตรีดักเทสแบบผันกลับได้และยับยั้งการสร้างกรดเตตระไฮโดรโฟลิก

วาลาไซโคลเวียร์ — ดีออกซีนิวคลีโอไซด์แอนะล็อกที่ยับยั้ง DNA พอลิเมอเรส มีฤทธิ์ต้านไวรัสกลุ่มแอลฟาเฮอร์ปีส์

เซฟดินีร์ — ยาต้านแบคทีเรียกลุ่มเซฟาโลสปอริน (เบต้า-แลคแทม) ยับยั้งการสังเคราะห์ผนังเซลล์ของแบคทีเรีย

ไนโตรฟูแรนโทอิน — ถูกฟลาโวโปรตีนของแบคทีเรียรีดิวซ์เป็นสารตัวกลางที่ไวต่อปฏิกิริยา ซึ่งทำลายโปรตีนของไรโบโซม และยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน DNA RNA และผนังเซลล์

ฟลูโคนาโซล — ยับยั้งเอนไซม์ลาโนสเตอรอล 14-แอลฟา-ดีเมทิเลสของเชื้อราซึ่งอาศัย CYP450 อย่างจำเพาะ จึงปิดกั้นการสังเคราะห์เออร์โกสเตอรอล (ยับยั้งการเจริญของเชื้อรา)

ซิโปรฟลอกซาซิน — ยับยั้ง DNA gyrase (topoisomerase II) และ topoisomerase IV ของแบคทีเรีย ทำให้กระบวนการที่จำเป็นต่อการจำลองและการคงสภาพ DNA ของแบคทีเรียหยุดชะงัก

คลินดามัยซิน ฟอสเฟต — จับกับหน่วยย่อย 50S ของไรโบโซมและยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรีย ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อ

เมโทรนิดาโซล — ในแบคทีเรียไม่ใช้ออกซิเจนที่ไวต่อยา เมโทรนิดาโซลถูกรีดิวซ์เป็นสารตัวกลางที่ไวต่อปฏิกิริยา ซึ่งอาจยับยั้งการสังเคราะห์ DNA และทำลาย DNA ส่งผลให้แบคทีเรียตาย กลไกการออกฤทธิ์ที่แน่ชัดยังไม่ชัดเจน

อะไซโคลเวียร์ — อนุพันธ์นิวคลีโอไซด์พิวรีนที่ถูกกระตุ้นโดยเอนไซม์ไทมิดีนไคเนสของไวรัส รูปไตรฟอสเฟตยับยั้ง DNA พอลิเมอเรสของไวรัสกลุ่มเริม

เลโวฟลอกซาซิน — ยาต้านแบคทีเรียกลุ่มฟลูออโรควิโนโลนที่ออกฤทธิ์ต่อแบคทีเรียที่ไวต่อยาตามที่กำหนด

เพนิซิลลินวีโพแทสเซียม — ออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียขณะเชื้อกำลังแบ่งตัวอย่างแข็งขัน โดยยับยั้งการสังเคราะห์มิวโคเปปไทด์ของผนังเซลล์ ไม่มีฤทธิ์ต่อเชื้อที่สร้างเพนิซิลลิเนส

โอเซลทามิเวียร์ — ยายับยั้งเอนไซม์นิวรามินิเดสของไวรัสไข้หวัดใหญ่ มีฤทธิ์ต้านไวรัสไข้หวัดใหญ่

เทอร์บินาฟีน — ยาต้านเชื้อรากลุ่มอัลลิลามีนที่ใช้รับประทานเพื่อรักษาการติดเชื้อที่เล็บจากเดอร์มาโทไฟต์

เซฟูรอกซีม — ยาต้านแบคทีเรียกลุ่มเซฟาโลสปอริน (เบตาแลคแทม)

เอ็มไตรซิทาบีน / ทีโนโฟเวียร์ ไดโซพรอกซิล ฟูมาเรต — ยาผสมขนาดคงที่ของยายับยั้งเอนไซม์รีเวิร์สทรานสคริปเทสของ HIV-1: เอ็มไตรซิทาบีนเป็นอนุพันธ์นิวคลีโอไซด์ ส่วนทีโนโฟเวียร์ ไดโซพรอกซิล ฟูมาเรตถูกเปลี่ยนเป็นทีโนโฟเวียร์ซึ่งเป็นอนุพันธ์นิวคลีโอไทด์

สรุปแต่ละข้อคือบรรทัดกลไกการออกฤทธิ์จากบัตรทบทวนของยานั้น

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

โรคติดเชื้อ

กลุ่มยาในระบบร่างกายนี้

ยาต้านแบคทีเรียฟลูออโรควิโนโลน

ยาต้านแบคทีเรียเพนิซิลลิน

ยาต้านแบคทีเรียเซฟาโลสปอริน

ยาต้านแบคทีเรียแมโครไลด์

ยาแต่ละตัวออกฤทธิ์อย่างไร

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

ผลข้างเคียงที่พบบ่อย

คำเตือน

ปฏิกิริยาระหว่างยา

คำเตือนกรอบดำ