อัตราขยายช่วยเผยระยะโฟกัสใกล้ที่วัดผิดอย่างไร?

กำลังขยายจากระยะทั้งสอง

Apertia วัดระยะโฟกัสจากระนาบเซนเซอร์และแยกเป็น u และ v ด้วย u = (d + √(d² − 4df)) ÷ 2 และ v = u × f ÷ (u − f) กำลังขยายคือ v ÷ u และความกว้างของวัตถุแบนที่เต็มกรอบคือความกว้างเซนเซอร์หารด้วยอัตราส่วนนั้น ไม้บรรทัดหรือสเกลที่พิมพ์ไว้ซึ่งถ่ายที่ระยะที่รู้ค่า ช่วยให้เทียบความกว้างที่ทำนายกับสิ่งที่กล้องบันทึกได้จริง

หากใช้ d เป็นระยะฝั่งเลนส์โดยไม่ตั้งใจ กำลังขยายจะกลายเป็น f ÷ (d − f) ที่ระยะถ่ายพอร์ตเทรตความต่างนี้เล็กน้อย แต่ในระยะใกล้จะมากพอที่การทดสอบด้วยไม้บรรทัดเผยความผิดพลาดได้ทันที

ข้อมูลนำเข้า · คำนวณ · มุมรับภาพแนวนอน (°)

ผลลัพธ์ · คำนวณ · มุมรับภาพแนวนอน (°)

ทดสอบด้วยไม้บรรทัด

1. ติดไม้บรรทัดให้แบนราบที่ตำแหน่งตัวแบบ แล้ววัดระยะจากเครื่องหมายระนาบเซนเซอร์
2. กรอกทางยาวโฟกัสและระยะนั้น แล้วคำนวณ u, v และ m = v ÷ u
3. หารความกว้างเซนเซอร์ (36 mm สำหรับฟูลเฟรม) ด้วย m เพื่อให้ได้ความกว้างกรอบที่ทำนาย
4. ถ่ายภาพไม้บรรทัดแล้วอ่านว่ากรอบภาพครอบคลุมกี่มิลลิเมตร
5. หากความกว้างทั้งสองไม่ตรงกัน ให้ตรวจจุดอ้างอิงระยะและพื้นที่บันทึกภาพก่อน

ตัวอย่าง: สองระยะ

50 mm ที่ 2000 mm: u = 1948.683 mm, v = 51.317 mm, m = 0.026334 ความกว้างกรอบ 1367.1 mm หากถือ 2000 mm เป็น u จะได้ m = 0.025641 และ 1404 mm ซึ่งกว้างกว่าราว 37 mm

100 mm ที่ 500 mm: u = 361.803 mm, v = 138.197 mm, m = 0.381966 ความกว้างกรอบ 94.2 mm หากถือ 500 mm เป็น u จะได้ m = 0.25 และกรอบ 144 mm ใหญ่กว่าค่าทำนายของเลนส์บางอีกครึ่งหนึ่ง

100 mm · d = 500 mm · m

0.381966

ความกว้างกรอบที่ทำนาย

94.2 mm

ความกว้างหากใช้ d เป็น u

144 mm

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• วัดถึงเลนส์ชิ้นหน้าแล้วกรอกเป็นระยะจากระนาบเซนเซอร์
• ใช้โหมดครอปวิดีโอหรือโหมดเทเลคอนเวอร์เตอร์ดิจิทัลโดยไม่เปลี่ยนความกว้างเซนเซอร์ในการคำนวณ
• ถือว่าการทดสอบไม้บรรทัดที่ตรงกันกับเลนส์หนึ่งตัวพิสูจน์ว่าเลนส์อีกตัวจะทำงานเหมือนกัน

ขีดจำกัดของการตรวจด้วยสเกล

กำลังขยายเป็นค่าประเมินจากเลนส์บาง เลนส์แบบโฟกัสภายในอาจมีทางยาวโฟกัสใช้งานจริงสั้นลงเมื่อโฟกัสใกล้ ผลที่ไม่ตรงกันจึงไม่จำเป็นต้องเป็นความผิดพลาดในการวัด สมการของ DOFMaster ที่ลิงก์ไว้ด้านล่างใช้ระยะฝั่งเลนส์แบบเดียวกัน

เครื่องมือ

• คำนวณ · มุมรับภาพแนวนอน (°)