Apertia · Biblioteka
Jak sprawdzić niepokryte luki w stackingu ostrości?
Sprawdź serię trzech klatek z obiektywem 50 mm przy f/8 pod kątem luk: ustawienie ostrości na wyświetlane 1,33 m i 1,73 m zostawia niepokryty pas 2,292 mm w okolicy 1,5 m.
Jak klatki stykają się w planie
Apertia umieszcza każdą klatkę serii tak, by jej bliska granica była dokładnie równa dalekiej granicy poprzedniej, więc w modelu nie ma ani zakładki, ani luki. Ta dokładność trwa jednak tylko tak długo, jak dokładnie ustawiasz planowane odległości ostrzenia. Aplikacja pokazuje odległości zaokrąglone dla czytelności — między 1 a 10 m w metrach z dwoma miejscami po przecinku — a pierścień ostrości ustawia się na oko, więc rzeczywiste klatki zaczynają się i kończą nieco obok planu.
Sprawdzenie zakładek porównuje więc przedziały klatek, które faktycznie ustawisz, a nie te z planu: daleka granica każdej klatki musi sięgać co najmniej bliskiej granicy następnej, a pierwsza i ostatnia klatka muszą sięgać obu końców celu.
Dane wejściowe · Plan składania ostrości
| Wiersz | Dane wejściowe |
|---|---|
| Matryca | Pełna klatka |
| Ogniskowa | 50 |
| Przysłona | 8 |
| Najbliższy ostry punkt | 1000 |
| Najdalszy ostry punkt | 2000 |
Wyniki · Plan składania ostrości
| Wiersz | Wyniki |
|---|---|
| 1 · Odległość ostrzenia | 1089,798701 |
| 1 · Najbliższy ostry punkt | 1000 |
| 1 · Najdalszy ostry punkt | 1198,401407 |
| 1 · Daleka granica w nieskończoności | Nie |
| 2 · Odległość ostrzenia | 1333,979666 |
| 2 · Najbliższy ostry punkt | 1198,401407 |
| 2 · Najdalszy ostry punkt | 1505,928277 |
| 2 · Daleka granica w nieskończoności | Nie |
| 3 · Odległość ostrzenia | 1733,833699 |
| 3 · Najbliższy ostry punkt | 1505,928277 |
| 3 · Najdalszy ostry punkt | 2046,437451 |
| 3 · Daleka granica w nieskończoności | Nie |
| Przysłona | 8 |
| Żądany bliski cel (mm) | 1000 |
| Skończony daleki cel (mm) | 2000 |
| Daleki cel w nieskończoności | Nie |
| Żądany zakres pokryty | Tak |
| Osiągnięto limit klatek; cel nadal niepokryty | Nie |
| Początek niepokrytego zakresu (mm) | Niedostępne |
| Koniec niepokrytego zakresu (mm) | Niedostępne |
| Niepokryty cel sięga nieskończoności | Nie |
| Krążek rozproszenia | 0,03 |
Sprawdź przedziały, których naprawdę użyjesz
- Przepisz planowane odległości ostrzenia oraz ich bliskie i dalekie granice.
- Zastąp każdą odległość ostrzenia wartością, którą faktycznie możesz ustawić, np. zaokrągleniem z wyświetlacza.
- Policz od nowa bliską i daleką granicę dla każdego z tych ustawień.
- Porównaj każdą daleką granicę z następną bliską; mniejsza daleka granica oznacza lukę.
- Sprawdź, czy klatka 1 zaczyna się w bliskim celu lub przed nim, a ostatnia klatka kończy się w dalekim celu lub za nim.
Przykład: zaokrąglenie do wartości z ekranu
Dla pełnej klatki, 50 mm, f/8 i zakresu 1000–2000 mm plan ustawia ostrość na 1089,799, 1333,98 i 1733,834 mm, ze złączami na 1198,401 i 1505,928 mm i ostatnią daleką granicą 2046,437 mm. Aplikacja wyświetla te odległości jako 1,09 m, 1,33 m i 1,73 m. Ustawione dokładnie na 1090, 1330 i 1730 mm klatki obejmują 1000,167–1198,648, 1195,235–1500,785 i 1503,077–2041,022 mm. Pierwsze złącze nadal ma zakładkę, ale między 1500,785 a 1503,077 mm pas o szerokości 2,292 mm leży poza każdą klatką, a klatka 1 zaczyna się teraz 0,167 mm za bliskim celem.
- Planowane złącze 2
- 1505,928 mm
- Zaokrąglona klatka 2 · daleko
- 1500,785 mm
- Zaokrąglona klatka 3 · blisko
- 1503,077 mm
- Luka
- 2,292 mm
Typowe błędy
- Sprawdzanie tylko listy z planu, w której złącza z założenia zawsze się stykają.
- Zaokrąglanie każdej odległości ostrzenia w dół, co przesuwa wszystkie klatki bliżej i otwiera luki na dalekim końcu.
- Ignorowanie luki kilku milimetrów na produkcie, którego etykieta wypada akurat w tym miejscu.
Zakres sprawdzania przedziałów
Arytmetyka przedziałów pokazuje, gdzie model zostawia luki; nie dowodzi, że złożony obraz jest ostry, i nie wyrównuje ani nie łączy klatek. Podane niżej równania DOFMaster definiują granice każdej klatki.