Apertia · Biblioteka
Od którego punktu mierzyć małą odległość ostrzenia?
Mierz od znacznika płaszczyzny matrycy: dla 85 mm, f/2,8 i 2 m wzór liczony od obiektywu zawyża głębię ostrości o około 10 procent, 89,102 wobec 81,18 mm.
Punkt odniesienia w Apertii
Każda odległość, którą wpisujesz w Apertii, i każda, którą aplikacja pokazuje, jest mierzona od płaszczyzny matrycy — linii zwykle wygrawerowanej na korpusie aparatu jako ⦵, od której liczą też skale odległości na obiektywach. Wewnętrznie aplikacja przelicza tę odległość d na odległość przedmiotową po stronie obiektywu u = (d + √(d² − 4df)) ÷ 2, zanim zastosuje wzory głębi ostrości, a potem z powrotem dodaje do wyników odległość obrazową.
Własne notatki rozwojowe aplikacji zapisują, dlaczego to ważne: wcześniejsza wersja liczyła odległość od obiektywu, co zawyżało głębię ostrości o około 10 procent dla 85 mm przy 2 m i o około 29 procent dla 200 mm przy 2 m. Wiele prostych kalkulatorów nadal stosuje konwencję liczenia od obiektywu, więc ich liczby nie zgodzą się z wynikami Apertii, dopóki nie wiesz, jakiego punktu odniesienia oczekuje każdy z nich.
Dane wejściowe · Głębia ostrości
| Wiersz | Dane wejściowe |
|---|---|
| d (mm) | 1000 |
| Ogniskowa | 50 |
Wyniki · Głębia ostrości
| Wiersz | Wyniki |
|---|---|
| u (mm) | 947,213595 |
Zmierz odległość w powtarzalny sposób
- Znajdź znacznik płaszczyzny matrycy na korpusie aparatu; jeśli go nie ma, użyj położenia podanego przez producenta.
- Wybierz na obiekcie stały, kontrastowy punkt, do którego będziesz mierzyć.
- Zmierz taśmą odległość od znacznika do tego punktu i zanotuj jednostkę.
- Wpisz tę wartość w Apertii jako odległość ostrzenia, z rzeczywistą ogniskową.
- Sprawdzając inny kalkulator, ustal, czy oczekuje on odległości od obiektywu, czy od matrycy.
Przykład: jak duży jest błąd konwencji
Weźmy pełną klatkę, 85 mm, f/2,8 i krążek rozproszenia 0,030 mm, z ostrością 2000 mm od matrycy. Apertia przelicza to na u = 1911,043 mm i zwraca bliską granicę 1960,272 mm oraz daleką 2041,452 mm, łącznie 81,18 mm. Wzór, który traktuje te same 2000 mm jako u, daje od 1956,441 do 2045,543 mm, łącznie 89,102 mm. Różnica, 7,922 mm, to około 9,8 procent przedziału z Apertii — wystarczająco dużo, by miała znaczenie przy bliskim portrecie, w którym oko i ucho muszą być ostre jednocześnie.
- Konwencja płaszczyzny matrycy · łącznie
- 81,18 mm
- Błędne liczenie od obiektywu · łącznie
- 89,102 mm
- Zawyżenie
- około 9,8%
Typowe błędy
- Mierzenie od przodu osłony przeciwsłonecznej i wpisywanie wyniku jako odległości od płaszczyzny matrycy.
- Odejmowanie długości tubusu, by oszacować u; płaszczyzna główna modelu to nie przednia soczewka.
- Mieszanie stóp i milimetrów między pomiarem a wpisaną wartością; Apertia może pokazywać obie jednostki, ale punktem odniesienia pozostaje płaszczyzna matrycy.
Co ta konwencja porządkuje, a czego nie
Liczenie od płaszczyzny matrycy sprawia, że dane wejściowe są powtarzalne, ale podział cienkiej soczewki na u i v nie wyznacza płaszczyzn głównych rzeczywistego obiektywu ani nie kalibruje jego skali odległości. Podane niżej równania DOFMaster są zapisane dla odległości po stronie obiektywu i właśnie dlatego istnieje krok przeliczenia.