Apertia

Apertia · Biblioteka

Jak porównać dwie ogniskowe przy tym samym kadrze obiektu?

Dopasuj kadr, podwajając ogniskową i odległość: 50 mm przy 2 m i 100 mm przy 4 m obejmują po 1367,052 mm, przy niemal równej głębi, ale dwukrotnie większym rozmyciu tła.

Co dopasowany kadr zachowuje, a co zmienia

W modelu cienkiej soczewki szerokość płaskiego obiektu wypełniającego kadr to szerokość matrycy podzielona przez powiększenie v ÷ u. Podwojenie zarówno ogniskowej, jak i odległości od matrycy do obiektu zachowuje to powiększenie, więc 50 mm przy 2000 mm i 100 mm przy 4000 mm obejmują na matrycy o szerokości 36 mm te same 1367,052 mm.

Przy dopasowanym kadrze wzór głębi ostrości w Apertii daje dla obu zestawów przy tej samej przysłonie niemal ten sam przedział całkowity. Granica rozmycia tła, f² ÷ (N × (u − f)), nie pozostaje jednak taka sama: przy dłuższym obiektywie mniej więcej się podwaja. To mierzalna część znanego twierdzenia, że dłuższy obiektyw przy tym samym kadrze mocniej rozmywa tło.

Dane wejściowe · Oblicz · Poziomy kąt widzenia (°)

WierszDane wejściowe
MatrycaPełna klatka
Ogniskowa50
Odległość ostrzenia2000

Wyniki · Oblicz · Poziomy kąt widzenia (°)

WierszWyniki
Poziomy kąt widzenia (°)39,597753
Pionowy kąt widzenia (°)26,991467
Przekątny kąt widzenia (°)46,793003
Przekątny współczynnik kadrowania1,000078
Szerokość sceny w modelu cienkiej soczewki (mm)1367,051975
Wysokość sceny w modelu cienkiej soczewki (mm)911,367983
Powiększenie obrazu cienkiej soczewki0,026334

Dane wejściowe · Oblicz · Poziomy kąt widzenia (°)

WierszDane wejściowe
MatrycaPełna klatka
Ogniskowa100
Odległość ostrzenia4000

Wyniki · Oblicz · Poziomy kąt widzenia (°)

WierszWyniki
Poziomy kąt widzenia (°)20,407947
Pionowy kąt widzenia (°)13,685547
Przekątny kąt widzenia (°)24,41373
Przekątny współczynnik kadrowania1,000078
Szerokość sceny w modelu cienkiej soczewki (mm)1367,051975
Wysokość sceny w modelu cienkiej soczewki (mm)911,367983
Powiększenie obrazu cienkiej soczewki0,026334

Porównaj dwa obiektywy przy tym samym kadrze

  1. Ustal preset matrycy i szerokość płaskiego obiektu, którą ma wypełnić kadr.
  2. Ustaw obiektyw A i jego odległość; odczytaj szerokość sceny.
  3. Dla obiektywu B pomnóż ogniskową i odległość przez ten sam czynnik.
  4. Zanim porównasz głębię ostrości, sprawdź, czy obie szerokości sceny się zgadzają.
  5. Porównaj granicę rozmycia tła z tłem ustawionym w obu przypadkach na nieskończoność.

Przykład przy f/4

50 mm przy 2000 mm, f/4, pełna klatka: blisko 1837,237 mm, daleko 2195,405 mm, łącznie 358,168 mm; granica dla tła 0,329 mm. 100 mm przy 4000 mm, f/4: blisko 3830,143 mm, daleko 4186,076 mm, łącznie 355,933 mm; granica dla tła 0,658 mm. Głębia różni się o około 2,2 mm, a maksymalne rozmycie tła podwaja się z 0,329 do 0,658 mm.

50 mm · 2000 mm · głębia całkowita
358,168 mm
100 mm · 4000 mm · głębia całkowita
355,933 mm
Granica dla tła 50 mm / 100 mm
0,329 / 0,658 mm

Typowe błędy

Czego idealne porównanie nie obejmuje

Przesunięcie aparatu zmienia perspektywę: obiekty w tle zajmują inną część kadru, czego nie pokazuje żadne obliczenie dla płaskiego obiektu. Focus breathing może też zmienić rzeczywisty kadr. Podane niżej równania DOFMaster i przewodnik Nikona po kącie widzenia obejmują obie części tego porównania.

Narzędzia