Apertia · Biblioteka
Dlaczego nieskończoność powinna być stanem, a nie bardzo dużą odległością?
Ostrość na 10516,907 mm przy 50 mm, f/8 i pełnej klatce daje bliską granicę 5283,573 mm i nieograniczoną daleką; tę daleką stronę zapisuj jako nieskończoność.
Kiedy daleka granica przestaje być ograniczona
Apertia liczy daleką granicę po stronie obiektywu jako u × (H − f) ÷ (H − u), gdzie H = f² ÷ (N × c) + f. Gdy u osiąga H, mianownik spada do zera, a dla każdego u równego H lub większego aplikacja zapisuje daleką granicę jako nieskończoność i zamiast liczby pokazuje etykietę Nieskończoność. Całkowita głębia ostrości też jest wtedy nieskończona, więc nie ma skończonej szerokości do podania.
Odległość hiperfokalna pokazywana w aplikacji to H plus odpowiadająca jej odległość obrazowa, mierzona od płaszczyzny matrycy. Ostrzenie na nią daje najszerszy przedział, który wciąż kończy się w nieskończoności, a tabela hiperfokalna wyjaśnia to tak, że wszystko od mniej więcej połowy tej odległości do nieskończoności mieści się w wybranej tolerancji rozmycia.
Dane wejściowe · Głębia ostrości
| Wiersz | Dane wejściowe |
|---|---|
| Matryca | Pełna klatka |
| Ogniskowa | 50 |
| Przysłona | 8 |
| Odległość ostrzenia | Nieskończoność |
Wyniki · Głębia ostrości
| Wiersz | Wyniki |
|---|---|
| Matryca | Pełna klatka |
| Krążek rozproszenia | 0,03 |
| Najbliższy ostry punkt | 10466,666667 |
| Najdalszy ostry punkt | Nieskończoność |
| Daleka granica w nieskończoności | Tak |
| Hiperfokalna | 10516,906667 |
| Zakres głębi (mm) | Niedostępne |
Zachowaj ten stan w zapisanym planie
- Najpierw odczytaj etykietę dalekiej granicy: Nieskończoność oznacza, że model nie wyznacza dalekiej granicy.
- Zapisz bliską granicę jako liczbę z jednostką.
- Pole całkowitej szerokości zostaw puste, zamiast odejmować od wymyślonej odległości.
- W planerze ujęć ustaw najdalszy ostry punkt na Nieskończoność zamiast wpisywać dużą liczbę.
Przykład: trzy ustawienia ostrości przy f/8
Dla 50 mm przy f/8 i krążku rozproszenia pełnej klatki 0,030 mm H = 2500 ÷ 0,24 + 50 = 10466,667 mm, a odległość hiperfokalna od płaszczyzny matrycy wynosi 10516,907 mm. Przy ostrości na tę odległość bliska granica to 5283,573 mm, a daleka jest nieograniczona. Przy ostrości na nieskończoność bliska granica odsuwa się do 10466,667 mm, więc traci się około 5,2 m pierwszego planu bez żadnego zysku po dalekiej stronie. Przy ostrości na 5000 mm przedział znów jest skończony: od 3416,706 do 9395,359 mm, łącznie 5978,653 mm.
- Ostrość na 10516,907 mm
- od 5283,573 mm do Nieskończoności
- Ostrość na nieskończoność
- od 10466,667 mm do Nieskończoności
- Ostrość na 5000 mm
- od 3416,706 do 9395,359 mm
Typowe błędy
- Zastępowanie nieskończoności milionem milimetrów, a potem podawanie całkowitej głębi ostrości wynoszącej prawie kilometr.
- Ostrzenie na nieskończoność w krajobrazie i utrata połowy bliskiego zakresu, który zachowałoby ustawienie hiperfokalne.
- Odczytywanie nieograniczonej dalekiej granicy jako nieograniczonej szczegółowości odległych obiektów.
Granica interpretacji
Nieskończona daleka granica oznacza tylko tyle, że geometryczne rozmycie mieści się w wybranej tolerancji dla każdej dalszej odległości. Dyfrakcja, mgiełka atmosferyczna i rozdzielczość obiektywu nadal ograniczają szczegóły w oddali. Podane niżej równania DOFMaster definiują tę samą zależność hiperfokalną.