Apertia · Biblioteka
Jak porównać oszacowaną plamkę Airy’ego z tolerancją rozmycia?
Porównaj idealny krążek Airy’ego 2,44 × λ × N ze swoim krążkiem rozproszenia i zobacz, dlaczego Apertia przechodzi na serię klatek, gdy krążek przekroczy jego połowę.
Co mierzy to porównanie
Apertia szacuje dyfrakcję wzorem dla idealnego okrągłego otworu: średnica krążka Airy’ego = 2,44 × długość fali × liczba f. Aplikacja przyjmuje stałą długość fali 0,00055 mm, czyli światło zielone ze środka zakresu widzialnego, i porównuje wynik z krążkiem rozproszenia (CoC) wybranego presetu matrycy. Obie wielkości są średnicami na matrycy, więc gdy są wyrażone w milimetrach, można je wprost przez siebie podzielić.
Z tego stosunku wynikają dwie liczby f. Tam, gdzie krążek Airy’ego równa się CoC, N = CoC ÷ (2,44 × 0,00055); na presecie pełnej klatki z CoC 0,030 mm to około f/22,35, a powyżej tej wartości kalkulator pokazuje uwagę o dyfrakcji. Planer Apertii jest surowszy: pojedynczy kadr uznaje za bezpieczny tylko wtedy, gdy krążek wynosi najwyżej połowę CoC, N = CoC ÷ (4,88 × 0,00055), czyli około f/11,18 na pełnej klatce. Gdy zakres wymaga więcej, plan przechodzi na składanie ostrości przy największym stopniu z listy poniżej tej granicy.
Dane wejściowe · Oblicz · Średnica krążka Airy’ego (mm)
| Wiersz | Dane wejściowe |
|---|---|
| Przysłona | 8 |
| Krążek rozproszenia | 0,03 |
Wyniki · Oblicz · Średnica krążka Airy’ego (mm)
| Wiersz | Wyniki |
|---|---|
| Średnica krążka Airy’ego (mm) | 0,010736 |
| Średnica Airy’ego / CoC | 0,357867 |
| Liczba f, przy której średnica Airy’ego równa się CoC | 22,354694 |
| Planowana liczba f dla połowy CoC | 11,177347 |
| Przyjęta długość fali (mm) | 0,00055 |
Przelicz jedno ustawienie
- Zanotuj preset matrycy i jego CoC; pełna klatka używa 0,030 mm, APS-C 0,019 mm, Micro Four Thirds 0,015 mm.
- Pomnóż 2,44 × 0,00055 mm × liczba f. Przy f/16 daje to 0,021472 mm.
- Podziel przez CoC: 0,021472 ÷ 0,030 = 0,7157, więc krążek to około 72 procent tolerancji.
- Zanim zdecydujesz między jednym kadrem a serią, porównaj liczbę f z granicą połowy CoC dla tego presetu.
- Pełna klatka · przysłona serii używana przez planer
- f/11
- APS-C · przysłona serii
- f/6,3
- Micro Four Thirds · przysłona serii
- f/5
- 1 cal · przysłona serii
- f/4
Typowe błędy
- Wpisywanie długości fali w mikrometrach (0,55) obok CoC w milimetrach; stosunek wychodzi wtedy tysiąc razy za duży.
- Odczytywanie f/22,35 jako punktu, w którym zdjęcia nagle tracą ostrość. To tylko przysłona, przy której dwie średnice z modelu są sobie równe.
- Stosowanie granicy f/11 z pełnej klatki do mniejszej matrycy. Granica skaluje się z CoC, więc APS-C osiąga ją przy około f/7,08, a planer schodzi do f/6,3.
- Włączanie rygorystycznego CoC bez zauważenia, że razem z nim każda granica dyfrakcji spada o połowę.
Czego ten szacunek nie obejmuje
Obliczenie jest monochromatyczne i idealne. Nie uwzględnia aberracji obiektywu, rozstawu pikseli matrycy, wyostrzania ani rozmiaru odbitki, w jakim zdjęcie będzie oglądane, więc stosunek mniejszy od jedności nie gwarantuje ostrości. Podane niżej notatki University of Arizona o układach optycznych aparatów opisują tę samą zależność dla krążka Airy’ego.