Apertia · Biblioteka
Jak osobno podać odległość ostrzenia i odległość tła?
Przy 85 mm, f/1,8 i ostrości na 2 m tło na 3 m rozmywa się do 0,755 mm, a w nieskończoności do 2,198 mm; każdą warstwę wpisuj z jej odległością od matrycy.
Dwie odległości, jeden wzór
Szacunek rozmycia w Apertii potrzebuje odległości ostrzenia i odległości tła, obu mierzonych od płaszczyzny matrycy. Aplikacja przelicza odległość ostrzenia na odległość przedmiotową u i odległość obrazową v, a następnie liczy krążek rozmycia dla warstwy w odległości d jako b = f² ÷ (N(u − f)) × |x − u| ÷ x, gdzie x = d − v. Dla tła w nieskończoności drugi czynnik staje się równy 1, więc krążek ustala się na f² ÷ (N(u − f)).
W podglądzie bokeh suwak tła ustawia tę drugą odległość, a ekran pokazuje krążek jako procent krótszego boku kadru. Opis w rodzaju „trzy metry za obiektem” trzeba zamienić na odległość całkowitą, zanim zmieści się w tym modelu.
Dane wejściowe · Oblicz · Średnica rozmycia geometrycznego (mm)
| Wiersz | Dane wejściowe |
|---|---|
| Matryca | Pełna klatka |
| Ogniskowa | 85 |
| Przysłona | 1,8 |
| Odległość ostrzenia | 2000 |
| Odległość tła od matrycy (mm) | 5000 |
Wyniki · Oblicz · Średnica rozmycia geometrycznego (mm)
| Wiersz | Wyniki |
|---|---|
| Średnica rozmycia geometrycznego (mm) | 1,34277 |
| Średnica rozmycia / szerokość kadru pionowego | 0,055949 |
| Znaczenie i ograniczenia | Rozmycie geometryczne, nie ocena jakości bokeh |
Wpisuj warstwy poprawnie
- Zmierz odległość obiektu od znacznika płaszczyzny matrycy na aparacie i ustaw ją jako odległość ostrzenia.
- Dodaj odstęp między obiektem a tłem, aby uzyskać własną odległość tła od matrycy.
- Nie zmieniaj ogniskowej, przysłony ani matrycy, gdy próbujesz różnych odległości tła.
- Odczytaj średnicę rozmycia w milimetrach, a w podglądzie także procent kadru.
- Ustawienia nieskończoności używaj tylko dla tła, które jest praktycznie bardzo daleko, np. dla panoramy miasta.
Przykład: odsuwanie tła
Pełna klatka, 85 mm, f/1,8, ostrość na 2000 mm. Ściana w odległości 3000 mm daje krążek 0,755 mm, czyli 3,15 procent krótszego boku o długości 24 mm. Przy 5000 mm rośnie do 1,343 mm (5,59 procent), przy 10000 mm do 1,774 mm (7,39 procent), a z tłem w nieskończoności osiąga 2,198 mm (9,16 procent). Przesunięcie ściany z 3 m do punktu 8 m za obiektem nie zwiększa rozmycia w tym samym tempie co odległość; wzrost zwalnia, w miarę jak tło zbliża się do wartości dla nieskończoności.
- Tło 3000 mm
- 0,755 mm · 3,15%
- Tło 5000 mm
- 1,343 mm · 5,59%
- Tło 10000 mm
- 1,774 mm · 7,39%
- Tło w nieskończoności (granica)
- 2,198 mm, 9,16% z 24 mm
Typowe błędy
- Wpisywanie odstępu za obiektem (1000 mm) zamiast całkowitej odległości tła (3000 mm).
- Mierzenie obiektu od przodu obiektywu, a tła od matrycy, czyli mieszanie dwóch punktów odniesienia.
- Oczekiwanie, że krążek będzie rósł proporcjonalnie do odległości tła.
- Porównywanie procentów między matrycami bez uwzględnienia, że każda używa własnego krótszego boku.
Czego średnica nie obejmuje
Wynik to geometryczny rozmiar nieostrego punktu, a nie to, jak tło będzie wyglądać. Kształt świateł, „pierścienie cebuli”, aberracje i przetwarzanie w trybie portretowym leżą poza modelem cienkiej soczewki opisanym w podanych niżej źródłach DOFMaster i University of Arizona.