Wat betekent een onvolledige stack van veertig beelden?

Waarom de planner bij veertig stopt

Apertia bouwt een stack opname voor opname op: elke nieuwe scherpstelafstand wordt zo gekozen dat de nabije grens gelijk is aan de vorige verre grens, en de lus stopt zodra een verre grens het verste scherpe punt bereikt. Ze stopt ook na 40 opnamen, ongeacht wat er dan gedekt is. Het plan toont dan veertig opnamen zonder aparte waarschuwing, dus de verre grens van de laatste opname is het enige teken dat het doel niet is gehaald. De stackcalculator in de bibliotheek meldt hetzelfde geval wel uitdrukkelijk, met het ongedekte bereik.

Bij onderwerpen dichtbij en grote openingen is elke opname heel dun, zodat het plafond al lang vóór het verre doel wordt bereikt. In de plannen van de app zelf gebeurt dat zelden, omdat een stack altijd wordt gepland op het stackdiafragma van de sensor, f/11 bij full frame.

Invoer · Focusstapelplan

Resultaten · Focusstapelplan

Een lange stack controleren

1. Schrijf het nabije en verre doel op voordat je de lijst opnamen leest.
2. Tel de opnamen; veertig is het plafond, geen toeval.
3. Vergelijk de verre grens van de laatste opname met het verre doel.
4. Valt die tekort, sla het ongedekte interval dan bij het plan op.
5. Verander de opstelling — diafragma, afstand of doel — in plaats van de rest scherp te noemen.

Rekenvoorbeeld: 100 mm van 500 tot 2000 mm

Op f/2 bij full frame dekt de eerste opname maar 500 tot 501,142 mm. Na veertig opnamen is de reeks opgeschoven tot 554,857 mm, met de veertigste opname scherpgesteld op 554,036 mm; van het gevraagde bereik blijft 1445,143 mm ongedekt. Op f/11, het stackdiafragma dat de planner van Apertia bij full frame gebruikt, sluit hetzelfde bereik in 39 opnamen, de laatste scherpgesteld op 1975,489 mm en reikend tot 2091,47 mm — één opname binnen het plafond.

f/2 · na 40 opnamen

reikt tot 554,857 mm

f/2 · nog ongedekt

554,857–2000 mm

f/11 · opnamen voor volledige dekking

39

f/11 · laatste verre grens

2091,47 mm

Veelgemaakte fouten

• Een lijst van veertig opnamen als compleet lezen omdat het getal bewust gekozen lijkt.
• Het doel over twee plannen verdelen en vergeten de aansluiting daartussen te controleren.
• Het diafragma openen om de belichtingstijd te verkorten zonder opnieuw te kijken hoe ver de stack nu reikt.

Wat het plafond je niet vertelt

Het plafond is een stopregel van de planner, geen advies over hoeveel opnamen een stackprogramma aankan. De DOFMaster-formules hieronder geven de dunne-lensgrenzen die elke opname gebruikt.

Hulpmiddelen

• Focusstapelplan