Sos pomidorowy

Jedyny sos macierzysty, którego zagęszczenie pochodzi głównie z samego warzywa. Resztę robią tłuszcz wieprzowy, odrobina mąki i długie powolne gotowanie.

40 g — wędzony boczek

15 g — masło

50 g — marchewka

50 g — cebula

15 g — zwykła mąka

600 g — dojrzałe pomidory

200 ml — lekki bulion z kurczaka

5 g — cukier

1 szt. — liść laurowy

1 szt. — tymianek

4 g — sól

1 szczypta — grubo mielony czarny pieprz

600 g pomidora: 200 ml bulionu

Powoli wytop boczek na maśle, aż wytopi się z niego większość tłuszczu. Dodaj marchewkę i cebulę i duś, aż zmiękną, ale nie zbrązowieją.

Rozsyp mąkę i gotuj przez dwie minuty, aż zacznie się lekko zabarwiać. Dodaj pomidory, bulion, cukier, liść laurowy i tymianek.

Przykryj i gotuj na najniższym ogniu przez półtorej godziny, mieszając od czasu do czasu. Pomidory powinny całkowicie się rozpaść.

Przetrzyj go przez młynek do warzyw lub przeciśnij przez sito — skórki i pestki zostają na sicie, a sos staje się aksamitny. Dopraw, a jeśli jest zbyt kwaśny, dodawaj cukier po szczypcie, a nie wszystko naraz.

Makaron, jajka, grillowane ryby, wszystko panierowane. Pół sosu pomidorowego i pół sosu Espagnole to klasyczny sos zarówno do pieczonej wieprzowiny, jak i do zwykłego omletu.