ทางเดินหายใจ

อัลบูเทอรอล — กระตุ้นตัวรับเบตา-2 บนกล้ามเนื้อเรียบของทางเดินหายใจ เพิ่มไซคลิก AMP ผ่านเอนไซม์อะดีนิเลตไซเคลส และทำให้กล้ามเนื้อเรียบของหลอดลมคลายตัว

ฟลูติคาโซน — คอร์ติโคสเตียรอยด์สังเคราะห์ที่มีฟลูออรีนสามอะตอมและฤทธิ์ต้านการอักเสบ พบความสามารถในการจับตัวรับกลูโคคอร์ติคอยด์สูงในการทดลองในหลอดทดลอง แต่ยังไม่ทราบความสำคัญทางคลินิกและกลไกที่แน่นอนในการบรรเทาอาการจมูกอักเสบ

มอนเทลูคาสต์ — จับกับตัวรับ CysLT1 ด้วยความสามารถในการจับและความจำเพาะสูง ยับยั้งฤทธิ์ทางสรีรวิทยาของลิวโคไตรอีน D4 ในทางเดินหายใจ

เบนโซนาเทต — ทำให้ตัวรับการยืดในทางเดินหายใจ ปอด และเยื่อหุ้มปอดชา จึงลดรีเฟล็กซ์การไอที่ต้นกำเนิด

ฟลูติคาโซน โพรพิโอเนต / ซาลมีเทอรอล — ฟลูติคาโซน: คอร์ติโคสเตียรอยด์สังเคราะห์ที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบ; ซาลมีเทอรอล: ยาขยายหลอดลมกลุ่มกระตุ้นตัวรับเบตา-2 ชนิดออกฤทธิ์ยาว

บูเดโซไนด์ / ฟอร์โมเทอรอล — บูเดโซไนด์: กลูโคคอร์ติคอยด์ต้านการอักเสบฤทธิ์แรง ฟอร์โมเทอรอล: ยาขยายหลอดลมกลุ่มกระตุ้นตัวรับเบตา2 แบบจำเพาะ ชนิดออกฤทธิ์ยาว

ฟลูติคาโซน โพรพิโอเนต — คอร์ติโคสเตียรอยด์สังเคราะห์ที่มีฟลูออรีนสามอะตอม มีฤทธิ์ต้านการอักเสบและมีความชอบจับสูงกับตัวรับกลูโคคอร์ติคอยด์ในหลอดทดลอง (in vitro) ยานี้มีผลต่อเซลล์และสารสื่อกลางการอักเสบ แต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัดในการบรรเทาอาการจมูกอักเสบ และความสำคัญทางคลินิกของผลการจับกับตัวรับ

ฟลูติคาโซน ฟูโรเอต / ยูเมคลิดิเนียม / วิแลนเทอรอล — ฟลูติคาโซน ฟูโรเอต: คอร์ติโคสเตียรอยด์ต้านการอักเสบ; ยูเมคลิดิเนียม: ยาต้านมัสคารินิกชนิดออกฤทธิ์ยาว; วิแลนเทอรอล: ยากระตุ้นตัวรับเบตา-2 ชนิดออกฤทธิ์ยาว

โพรเมทาซีน / เดกซ์โทรเมทอร์แฟน — โพรเมทาซีน: ยาปิดกั้นตัวรับ H1 ที่มีฤทธิ์กดประสาทและต้านการอาเจียน เดกซ์โทรเมทอร์แฟน: ออกฤทธิ์ที่ระบบประสาทส่วนกลางเพื่อเพิ่มเกณฑ์การไอ

กัวเฟเนซิน / โคเดอีน — ฤทธิ์ขับเสมหะช่วยให้เสมหะหลุดง่ายและทำให้สารคัดหลั่งในหลอดลมเจือจาง เพื่อให้ไอขับเสมหะได้ดีขึ้น ผลิตภัณฑ์ยังช่วยบรรเทาอาการไอด้วย

บูเดโซไนด์ (ยาน้ำแขวนตะกอนสำหรับสูดพ่น) — คอร์ติโคสเตียรอยด์ต้านการอักเสบที่มีฤทธิ์กลูโคคอร์ติคอยด์แรงและฤทธิ์มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์อ่อน

ไอพราโทรเปียม / ซัลบูทามอล — ไอพราโทรเปียมปิดกั้นตัวรับอะเซทิลโคลีนชนิดมัสคารินิก ส่วนซัลบูทามอลกระตุ้นตัวรับเบตา2 เพิ่ม cAMP และทำให้กล้ามเนื้อทางเดินหายใจคลายตัว

ไทโอโทรเปียมโบรไมด์ (ยาสูดชนิดละอองฝอยนุ่ม) — ยาต้านมัสคารินิกชนิดออกฤทธิ์ยาว ยับยั้งตัวรับ M3 ที่กล้ามเนื้อเรียบของทางเดินหายใจ ทำให้หลอดลมขยาย

ฟลูติคาโซน ฟูโรเอต / วิแลนเทอรอล — ฟลูติคาโซน ฟูโรเอต: คอร์ติโคสเตียรอยด์ต้านการอักเสบ วิแลนเทอรอล: ยากระตุ้นตัวรับเบต้า2-อะดรีเนอร์จิกชนิดออกฤทธิ์ยาว (LABA)

บรอมเฟนิรามีน / ซูโดเอฟีดรีน / เดกซ์โทรเมทอร์แฟน — บรอมเฟนิรามีน: ยาปิดกั้นตัวรับ H1 กลุ่มแอลคิลเอมีนที่มีฤทธิ์ต้านโคลิเนอร์จิก ซูโดเอฟีดรีน: ยาลดอาการคัดจมูกที่ออกฤทธิ์ผ่านตัวรับแอลฟาอะดรีเนอร์จิก เดกซ์โทรเมทอร์แฟน: เพิ่มเกณฑ์การกระตุ้นการไอ

ไอพราโทรเปียม โบรไมด์ — ต้านโคลิเนอร์จิก เมื่อใช้เฉพาะที่จะยับยั้งการหลั่งสารจากต่อมซีรัสและต่อมซีโรมิวคัสในจมูก

กัวเฟเนซิน — ยาขับเสมหะ ช่วยทำให้เสมหะหลวมตัวและทำให้สารคัดหลั่งในหลอดลมเจือจางลง

โมเมทาโซน ฟูโรเอต — คอร์ติโคสเตียรอยด์ที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบแรงต่อแมสต์เซลล์ อีโอซิโนฟิล และสารสื่อกลางการอักเสบ กลไกที่แน่ชัดในโรคจมูกอักเสบยังไม่ทราบ

เดกซ์โทรเมทอร์แฟน / กัวเฟเนซิน — กัวเฟเนซินช่วยให้เสมหะหลุดง่ายและทำให้สารคัดหลั่งในหลอดลมเจือจางลง ส่วนเดกซ์โทรเมทอร์แฟนบรรเทาอาการไอชั่วคราว

สรุปแต่ละข้อคือบรรทัดกลไกการออกฤทธิ์จากบัตรทบทวนของยานั้น

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

ทางเดินหายใจ

ยาแต่ละตัวออกฤทธิ์อย่างไร

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

ผลข้างเคียงที่พบบ่อย

คำเตือน

ปฏิกิริยาระหว่างยา

คำเตือนกรอบดำ