ทางเดินอาหาร

โอเมพราโซล — เบนซิมิดาโซลที่มีหมู่แทนที่ ซึ่งยับยั้ง H+/K+ ATPase (โปรตอนปั๊ม) ของเซลล์พาไรเอทัลในกระเพาะอาหาร จึงขัดขวางขั้นตอนสุดท้ายของการหลั่งกรด

แพนโทพราโซล — จับกับ H+/K+ ATPase ของเซลล์พาไรเอตัลในกระเพาะอาหารด้วยพันธะโควาเลนต์ ยับยั้งขั้นตอนสุดท้ายของการสร้างกรดทั้งในภาวะพื้นฐานและเมื่อถูกกระตุ้น

ออนแดนเซทรอน — ยาต้านตัวรับ 5-HT3 แบบเลือกจำเพาะ ตัวรับ 5-HT3 อยู่ที่ปลายประสาทเวกัสและบริเวณกระตุ้นตัวรับสารเคมี

ฟาโมทิดีน — ยับยั้งตัวรับฮิสตามีนชนิดที่ 2 แบบแข่งขัน โดยลดทั้งความเข้มข้นของกรดและปริมาตรสารคัดหลั่งในกระเพาะอาหาร

โดคูเสต — ออกฤทธิ์เป็นสารลดแรงตึงผิวที่มีฤทธิ์คล้ายสารซักฟอก ช่วยให้ไขมันและน้ำผสมกันจึงทำให้อุจจาระนุ่ม

โพลีเอทิลีนไกลคอล 3350 — ออกฤทธิ์แบบออสโมติกทำให้น้ำคงอยู่ในอุจจาระ

เอสโอเมพราโซล แมกนีเซียม — ถูกเปลี่ยนในเซลล์พาไรเอทัลเป็นสารยับยั้งที่ออกฤทธิ์ ซึ่งปิดกั้น H+/K+ ATPase (โปรตอนปั๊ม) จึงกดการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร

ไดไซโคลมีน — บรรเทาการหดเกร็งของกล้ามเนื้อเรียบในทางเดินอาหาร การศึกษาในสัตว์ชี้ว่ามีทั้งฤทธิ์ต้านมัสคารินิกที่ตัวรับอะเซทิลโคลีนและฤทธิ์โดยตรงต่อกล้ามเนื้อเรียบ (มัสคูโลทรอปิก)

ลินาโคลไทด์ — จับกับ GC-C บนผิวด้านโพรงลำไส้ ทำให้ cGMP เพิ่มขึ้น จึงเพิ่มการหลั่งของเหลวในลำไส้และการเคลื่อนผ่านของลำไส้

แคลเซียมคาร์บอเนต — ฉลากที่เลือกไม่ได้ระบุกลไกระดับโมเลกุล

แมกนีเซียมออกไซด์ — ยาลดกรด; บรรเทาอาการอาหารไม่ย่อยจากกรดและอาการไม่สบายท้อง

เมซาลามีน — กลไกของ 5-ASA ยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างสมบูรณ์ และดูเหมือนเกี่ยวข้องกับฤทธิ์ต้านการอักเสบเฉพาะที่ต่อเยื่อบุผิวลำไส้ใหญ่ การยับยั้งการสร้างพรอสตานอยด์และลิวโคไตรอีนเป็นกลไกที่เป็นไปได้

เซนโนไซด์ / โดคูเสตโซเดียม — โดคูเสตช่วยให้ไขมันกับน้ำผสมกันได้ง่ายขึ้นด้วยฤทธิ์ลดแรงตึงผิว/ชำระล้าง จึงทำให้อุจจาระนิ่ม ส่วนมะขามแขกมีฤทธิ์ระคายเคือง/กระตุ้นเยื่อบุลำไส้ใหญ่

ซูคราลเฟต — ออกฤทธิ์เฉพาะที่และรวมกับสารคัดหลั่งที่มีโปรตีนเกิดเป็นสารเชิงซ้อนที่เกาะติดแผล ในหลอดทดลอง แผ่นฟิล์มซูคราลเฟต-อัลบูมินจำกัดการแพร่ของไฮโดรเจนไอออน ส่วนกลไกทั้งหมดในการสมานแผลยังระบุได้ไม่ครบถ้วน

เมโทโคลพราไมด์ — กระตุ้นการเคลื่อนไหวของทางเดินอาหารส่วนบน ดูเหมือนว่าโดยทำให้เนื้อเยื่อไวต่ออะเซทิลโคลีนมากขึ้น เพิ่มความตึงตัวของหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง และเร่งการเคลื่อนอาหารออกจากกระเพาะ

แล็กทูโลส — แบคทีเรียในลำไส้ใหญ่ย่อยสลายยาเป็นกรดแล็กติกและกรดอื่น ทำให้แรงดันออสโมติกสูงขึ้นและอุจจาระเป็นกรด จึงเพิ่มปริมาณน้ำในอุจจาระ

โลเพอราไมด์ — จับกับตัวรับโอปิเอตที่ผนังลำไส้ ยับยั้งการหลั่งอะเซทิลโคลีนและพรอสตาแกลนดิน ชะลอการบีบตัวของลำไส้และยืดเวลาการเคลื่อนผ่าน

แพนครีไลเปส — ส่วนผสมของไลเปส โปรติเอส และอะไมเลส ซึ่งย่อยไขมัน โปรตีน และแป้งในลำไส้เล็กส่วนต้นเช่นเดียวกับเอนไซม์ตับอ่อน

โซเดียมซัลเฟต / แมกนีเซียมซัลเฟต / โพแทสเซียมคลอไรด์ — โซเดียมซัลเฟตและแมกนีเซียมซัลเฟตออกฤทธิ์แบบออสโมติก กักเก็บน้ำไว้ในโพรงลำไส้ใหญ่ และทำให้อุจจาระเหลว

บิซาโคดิล — เอนไซม์บริเวณขอบแปรงของลำไส้และแบคทีเรียในลำไส้ใหญ่เปลี่ยนบิซาโคดิลเป็นสารเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์ BHPM ซึ่งออกฤทธิ์โดยตรงต่อเยื่อบุลำไส้ใหญ่ทำให้เกิดการบีบตัว

มะขามแขก (เซนโนไซด์) — แบคทีเรียในลำไส้ใหญ่เปลี่ยนองค์ประกอบของมะขามแขกเป็นสารเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์ ซึ่งกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้ใหญ่

ไดฟีนอกซิเลต / อะโทรพีน — ไดฟีนอกซิเลตเปลี่ยนเป็นเมแทบอไลต์ที่มีฤทธิ์คือไดฟีนอกซิน ในสุนัข ยาออกฤทธิ์ต่อกล้ามเนื้อวงของลำไส้ ฉลากยาเสนอว่าการบีบตัวแบบแบ่งปล้องที่เพิ่มขึ้นและระยะเวลาเคลื่อนผ่านที่นานขึ้นอาจอธิบายฤทธิ์ต้านท้องร่วงได้ อะโทรพีนมีอยู่ในปริมาณต่ำกว่าขนาดรักษาเพื่อป้องปรามการใช้ยาเกินขนาดโดยเจตนา

สรุปแต่ละข้อคือบรรทัดกลไกการออกฤทธิ์จากบัตรทบทวนของยานั้น

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

จะนับว่าเป็นรายการร่วมก็ต่อเมื่อทั้งสองบัตรใช้ถ้อยคำเดียวกัน การที่บัตรไม่ได้ระบุรายการใด ไม่ได้หมายความว่าผลนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

ทางเดินอาหาร

กลุ่มยาในระบบร่างกายนี้

ยายับยั้งโปรตอนปั๊ม

ยาแต่ละตัวออกฤทธิ์อย่างไร

รายการที่พบมากที่สุดในบัตรของระบบร่างกายนี้

ใช้สำหรับ

ผลข้างเคียงที่พบบ่อย

คำเตือน

ปฏิกิริยาระหว่างยา

คำเตือนกรอบดำ