वेदना

आयबुप्रोफेन — वेदनाशामक, ताप कमी करणारे आणि दाहशामक परिणाम आहेत. निवडलेल्या लेबलनुसार कार्यपद्धती पूर्णपणे समजलेली नाही आणि त्यात प्रोस्टाग्लँडिन निर्मितीचे अवरोधन समाविष्ट असू शकते.

हायड्रोकोडोन / अॅसिटामिनोफेन — हायड्रोकोडोन हा म्यू रिसेप्टरसाठी सापेक्ष निवडकता असलेला पूर्ण ओपिऑइड अॅगोनिस्ट आहे. त्याच्या वेदनाशामक प्रभावाला निश्चित कमाल मर्यादा नसली तरी श्वसन व मध्यवर्ती मज्जासंस्थेवरील (CNS) दुष्परिणामांमुळे मात्रा मर्यादित होते. अॅसिटामिनोफेनची स्वतंत्र वेदनाशामक क्रिया मध्यवर्ती मार्गांशी संबंधित असल्याचे मानले जाते; अचूक यंत्रणा निश्चित झालेली नाही.

ऑक्सिकोडोन — म्यू रिसेप्टरसाठी सापेक्ष निवडकता आणि वेदनाशामक क्रिया असलेला पूर्ण ओपिऑइड अ‍ॅगोनिस्ट. वेदनाशमनाच्या प्रभावाला ठरावीक कमाल मर्यादा नसली, तरी श्वसन व केंद्रीय मज्जासंस्थेवरील दुष्परिणाम मात्रेला मर्यादा घालतात.

अ‍ॅस्पिरिन — सायक्लोऑक्सिजनेजचे अ‍ॅसिटिलीकरण करून प्रोस्टाग्लॅंडिन निर्मिती आणि प्लेटलेट्सचे एकत्रीकरण रोखते; प्लेटलेट्समधील COX-1 चे अपरिवर्तनीय अवरोधन थ्रॉम्बॉक्सेन A2 ची निर्मिती कमी करते.

ट्रामाडॉल — म्यू-ओपिऑइड रिसेप्टर्सशी जोडले जाते आणि नॉरएपिनेफ्रिन व सेरोटोनिनचे पुनर्ग्रहण सौम्यपणे रोखते; M1 हा चयापचयजन्य पदार्थ अधिक प्रभावी म्यू अ‍ॅगोनिस्ट आहे.

पॅरासिटामॉल (अ‍ॅसिटामिनोफेन) — अचूक कार्यपद्धती निश्चित झालेली नाही; वेदनाशामक व ताप कमी करणारे परिणाम प्रामुख्याने केंद्रीय क्रियांशी संबंधित असावेत असे मानले जाते.

नॅप्रोक्सेन — वेदनाशामक, दाहशामक आणि ताप कमी करणारे परिणाम आहेत. क्रिया पूर्णपणे समजलेली नाही, परंतु COX-1 व COX-2 चे दमन त्यात समाविष्ट आहे; प्रोस्टाग्लँडिन निर्मिती कमी होण्याचा हातभार असू शकतो.

ऑक्सिकोडोन / अॅसिटामिनोफेन — ऑक्सिकोडोन हा म्यू रिसेप्टरसाठी सापेक्ष निवडकता असलेला पूर्ण ओपिऑइड अॅगोनिस्ट आहे; त्याच्या वेदनाशामक क्रियेत CNS मधील ओपिऑइड रिसेप्टर सहभागी असतात. वेदनाशमनाला निश्चित कमाल मर्यादा नसली तरी श्वसन/CNS दमनासह विषारीपणामुळे क्लिनिकल मात्रा मर्यादित होते. अॅसिटामिनोफेनची वेदनाशामक यंत्रणा निश्चित झालेली नाही; त्यात केंद्रीय क्रिया सहभागी असल्याचे मानले जाते.

सेलेकॉक्सिब — यात वेदनाशामक, दाहशामक आणि ज्वरशामक परिणाम असतात; याची क्रिया प्रामुख्याने COX-2 अवरोधाद्वारे प्रोस्टाग्लँडिन संश्लेषण कमी करण्याशी संबंधित असल्याचे मानले जाते.

डायक्लोफेनॅक — याचे वेदनाशामक, दाहशामक आणि ज्वरनाशक परिणाम आहेत. क्रियाविधी पूर्णपणे समजलेली नाही, परंतु त्यात COX-1/COX-2 अवरोध आणि प्रोस्टाग्लँडिन संश्लेषण कमी होणे यांचा समावेश आहे.

डायक्लोफेनॅक — क्रियायंत्रणा पूर्णपणे समजलेली नाही, परंतु त्यात COX-1 आणि COX-2 चे अवरोधन समाविष्ट आहे. डायक्लोफेनॅक इन व्हिट्रो प्रोस्टाग्लँडिन संश्लेषण रोखते; परिघीय प्रोस्टाग्लँडिन कमी झाल्याने त्याच्या वेदनाशामक व दाहरोधी परिणामांना हातभार लागू शकतो.

पॅरासिटामॉल / कोडीन — कोडीन हा म्यू-ओपिऑइड अ‍ॅगोनिस्ट असून त्याची रिसेप्टरशी आसक्ती मॉर्फिनपेक्षा कमकुवत आहे. मॉर्फिनमध्ये होणारे रूपांतर त्याच्या वेदनाशामक परिणामाचे स्पष्टीकरण देऊ शकते, पण नेमकी कार्यपद्धती अज्ञात आहे. पॅरासिटामॉलची वेदनाशामक कार्यपद्धती निश्चित झालेली नाही आणि त्यात मध्यवर्ती क्रिया सहभागी असल्याचे मानले जाते.

ब्युटालबिटल / पॅरासिटामॉल / कॅफिन — ताण-जन्य डोकेदुखीसाठी निश्चित संयोजन; प्रत्येक घटकाची भूमिका पूर्णपणे समजलेली नाही.

मॉर्फिन — म्यू रिसेप्टरसाठी तुलनेने निवडक असलेला पूर्ण ओपिऑइड अ‍ॅगोनिस्ट. वेदनाशमनाला कोणतीही वरची मर्यादा नाही, परंतु श्वसन व CNS दमन मात्रा मर्यादित करतात; वेदनाशमनाची नेमकी यंत्रणा अज्ञात आहे.

कीटोरोलॅक — NSAID वेदनाशामक, ज्याची क्रियाविधी पूर्णपणे समजलेली नाही आणि त्यात प्रोस्टाग्लँडिन सिंथेटेजचे अवरोधन सामील असू शकते.

लिडोकेन — अमाइड-प्रकारचे स्थानिक भूल देणारे औषध; आवेग सुरू होण्यासाठी व वहनासाठी आवश्यक आयनप्रवाह रोखून ते चेतापेशी पटल स्थिर करते असे सुचवले जाते.

प्रत्येक सारांश हा औषधाच्या अभ्यास कार्डवरील कार्यपद्धतीची ओळ आहे.

या शरीरसंस्थेच्या कार्डांवर सर्वाधिक वेळा आलेले मुद्दे

चौकटीतील इशारा एकाच शब्दांत असलेली कार्डे: नॅप्रोक्सेन, सेलेकॉक्सिब

दोन्ही कार्डांवर एकाच शब्दांत लिहिलेला मुद्दाच समान मानला जातो. एखाद्या कार्डवर मुद्दा नसला तरी तो परिणाम कधीच होत नाही असा अर्थ होत नाही.

वेदना

या शरीरसंस्थेतील औषधांचे वर्ग

नॉन-स्टेरॉइडल दाहशामक औषधे

ओपिऑइड वेदनाशामक

प्रत्येक औषध कसे कार्य करते

या शरीरसंस्थेच्या कार्डांवर सर्वाधिक वेळा आलेले मुद्दे

उपयोग

सामान्य दुष्परिणाम

औषधांच्या परस्परक्रिया

चौकटीतील इशारा