संसर्गजन्य रोग

अमॉक्सिसिलिन / क्लॅव्हुलानेट — अमॉक्सिसिलिन संवेदनशील जीवाणूंवर जीवाणुनाशक क्रिया करते. क्लॅव्हुलानेट काही बीटा-लॅक्टमेज निष्क्रिय करते, अमॉक्सिसिलिनला त्या एन्झाइमपासून संरक्षण देते आणि त्याची जीवाणुरोधक व्याप्ती वाढवते.

डॉक्सीसायक्लिन — रायबोसोमच्या 30S उपघटकाला जोडून जिवाणूंमधील प्रथिनसंश्लेषण रोखते; ग्राम-पॉझिटिव्ह आणि ग्राम-निगेटिव्ह जिवाणूंची वाढ रोखते.

सेफालेक्सिन — जिवाणूंच्या पेशीभित्तिकेच्या संश्लेषणात अडथळा आणून संवेदनशील सूक्ष्मजीवांवर जिवाणुनाशक परिणाम करते.

निर्माट्रेलविर / रिटोनाविर — निर्माट्रेलविर SARS-CoV-2 चे मुख्य प्रोटीएज (3CLpro) रोखते; रिटोनाविर CYP3A द्वारे होणारे निर्माट्रेलविरचे चयापचय रोखून त्याची पातळी वाढवते.

सल्फामेथॉक्साझोल / ट्रायमेथोप्रिम — जिवाणूंच्या फोलेट मार्गातील सलग टप्पे रोखतात: सल्फामेथॉक्साझोल PABA शी स्पर्धा करून डायहायड्रोफोलिक आम्लाचे संश्लेषण रोखते, तर ट्रायमेथोप्रिम डायहायड्रोफोलेट रिडक्टेजचे प्रत्यावर्ती अवरोधन करून टेट्राहायड्रोफोलिक आम्लाची निर्मिती रोखते.

व्हॅलासायक्लोव्हिर — डीऑक्सिन्यूक्लिओसाइड अॅनालॉग DNA पॉलिमरेज अवरोधक; अल्फा-हर्पीस विषाणूंविरुद्ध कार्य करणारे विषाणूविरोधी औषध.

सेफडिनिर — सेफालोस्पोरिन (बीटा-लॅक्टम) जिवाणुरोधी औषध; जिवाणूंच्या पेशीभित्तीचे संश्लेषण रोखते.

नायट्रोफ्युरंटॉइन — जीवाणूंचे फ्लेव्होप्रोटीन याचे प्रतिक्रियाशील मध्यवर्ती संयुगांत क्षपण करतात; ही संयुगे रायबोसोमल प्रथिनांना इजा करतात आणि प्रथिन, DNA, RNA व पेशीभित्तीचे संश्लेषण रोखतात.

फ्लुकोनाझोल — बुरशीतील CYP450-आधारित लॅनोस्टेरॉल 14-अल्फा-डिमिथायलेज निवडकपणे रोखते, त्यामुळे एर्गोस्टेरॉलचे संश्लेषण थांबते (फंगिस्टॅटिक).

सिप्रोफ्लॉक्सासिन — जीवाणूंचे DNA जायरेज (टोपोआयसोमरेज II) व टोपोआयसोमरेज IV रोखते, त्यामुळे जीवाणूंच्या DNA च्या प्रतिकृती व देखभालीसाठी आवश्यक प्रक्रिया बाधित होतात.

क्लिंडामायसिन फॉस्फेट — रायबोसोमच्या 50S उपघटकाशी बांधले जाऊन जिवाणूंचे प्रथिन संश्लेषण रोखते; बॅक्टेरिओस्टॅटिक.

मेट्रोनिडाझोल — संवेदनशील अनॉक्सी जीवाणूंमध्ये मेट्रोनिडाझोलचे क्षपण होऊन प्रतिक्रियाशील मध्यवर्ती घटक तयार होतात, जे DNA संश्लेषण रोखू शकतात व DNA विघटित करू शकतात, त्यामुळे जीवाणू मरतात. त्याची नेमकी कार्यपद्धती स्पष्ट नाही.

असायक्लोव्हिर — विषाणूजन्य थायमिडीन कायनेजद्वारे सक्रिय होणारा प्युरिन न्यूक्लिओसाइड ॲनालॉग; त्याचे ट्रायफॉस्फेट रूप हर्पीस विषाणूंच्या DNA पॉलिमरेजला रोखते.

लेव्होफ्लॉक्सासिन — निर्दिष्ट संवेदनशील जीवाणूंविरुद्ध सक्रिय फ्लुरोक्विनोलोन जीवाणूरोधी.

पेनिसिलिन V पोटॅशियम — सक्रिय वाढीच्या काळात पेशीभित्तीतील म्युकोपेप्टाइडचे संश्लेषण रोखून जीवाणुनाशक कार्य करते; पेनिसिलिनेज निर्माण करणाऱ्या जीवाणूंवर निष्क्रिय आहे.

ओसेल्टामिव्हिर — इन्फ्लुएंझा न्यूरामिनिडेज प्रतिबंधक, ज्यामध्ये इन्फ्लुएंझा विषाणूविरुद्ध विषाणूरोधी क्रियाशीलता असते.

टर्बिनाफिन — डर्माटोफाइटमुळे होणाऱ्या नखांच्या संसर्गावर तोंडाने वापरले जाणारे ॲलिलअमाइन बुरशीरोधी औषध.

सेफ्युरॉक्सिम — सेफालोस्पोरिन (बीटा-लॅक्टम) वर्गातील जिवाणुरोधी औषध.

एम्ट्रिसिटाबिन / टेनोफोव्हिर डिसोप्रॉक्सिल फ्युमरेट — HIV-1 रिव्हर्स ट्रान्सक्रिप्टेज अवरोधकांचे निश्चित-मात्रा संयोजन: एम्ट्रिसिटाबिन हा न्यूक्लिओसाइड अ‍ॅनालॉग आहे; टेनोफोव्हिर डिसोप्रॉक्सिल फ्युमरेटचे न्यूक्लिओटाइड अ‍ॅनालॉग टेनोफोव्हिरमध्ये रूपांतर होते.

प्रत्येक सारांश हा औषधाच्या अभ्यास कार्डवरील कार्यपद्धतीची ओळ आहे.

या शरीरसंस्थेच्या कार्डांवर सर्वाधिक वेळा आलेले मुद्दे

दोन्ही कार्डांवर एकाच शब्दांत लिहिलेला मुद्दाच समान मानला जातो. एखाद्या कार्डवर मुद्दा नसला तरी तो परिणाम कधीच होत नाही असा अर्थ होत नाही.

संसर्गजन्य रोग

या शरीरसंस्थेतील औषधांचे वर्ग

फ्लुओरोक्विनोलोन जिवाणुरोधी औषधे

पेनिसिलिन जिवाणुरोधी औषधे

सेफालोस्पोरिन जिवाणुरोधी औषधे

मॅक्रोलाइड जिवाणुरोधी औषधे

प्रत्येक औषध कसे कार्य करते

या शरीरसंस्थेच्या कार्डांवर सर्वाधिक वेळा आलेले मुद्दे

सामान्य दुष्परिणाम

इशारे

औषधांच्या परस्परक्रिया

चौकटीतील इशारा